Inuyama en Meiji mura
19 november 2023
Inuyama
Inuyama is een stad in de provincie Aichi. Vanaf Nagoya is het ruim een half uur met de trein. Het kasteel van Inuyama is vooral in het voorjaar beroemd om zijn enorme hoeveelheid aan kersenbloesem. Het is vooral in het voorjaar een door lokale en buitenlandse toeristen druk bezochte stad.
In oktober op een doordeweekse dag is het er rustig en vriendelijk met voornamelijk wat Japanse toeristen. Honmachidori, de straat die naar het kasteel leidt, bestaat uit oude gerestaureerde huizen. In een van deze huizen is een koffiezaak gevestigd. Voor ¥450 (oktober 2023) krijg je daar een ontbijtje dat bestaat uit een kop vers gezette koffie, een gekookt ei, een minibakje met yoghurt, een beetje fruit en een halve dubbeldikke geroosterde witte boterham (shokupan) met naar keuze kaneel of an (gezoete adzukibonen). Een feest in al zijn eenvoud.
Even verderop staat Kyuisobetei, een oorspronkelijk uit 1950, Edo periode, daterend huis. Het huis behoorde aan een kimonofabrikant, die zich later toelegde op de handel in thee. Het huis is nu ingericht als museum en heeft o.a. een mooi verstild binnentuintje waar de wereld lijkt te hebben stilgestaan.
In een van de binnenruimtes deed ik mee aan een spelletje Tousenkyo. Een traditioneel spel waarbij je met een waaier een doel dat een “butterfly” heet van een soort sokkel af moet werpen. Al naar gelang de manier waarop de waaier, het doel en ook de sokkel ten opzichte van elkaar liggen, worden punten toegekend. Een vermakelijk geheel waaraan we met vijf personen deelnamen en waar zeer op zijn Japans met veel gejuich of gejammer op de worpen en de resultaten werd gereageerd.
Meiji mura
Na een bezoek aan het kasteel, liepen we naar het station, waar we de bus namen naar Meiji Mura. Een rit van ongeveer dertig minuten. In dit openluchtmuseum zijn ongeveer zestig belangrijke historische gebouwen uit de Meiji periode (1868-1912) samengebracht. Ze zijn op verschillende plekken in Japan afgebroken en hier weer opgebouwd. Er staan onder andere een postkantoor, een gevangenis, een school en een katholieke kerk uit eind 1800.
Er staat ook de lobby van het door de architect Frank Loyd Wright ontworpen Imperial Hotel uit Tokyo. Het hoort er eigenlijk niet, want het stamt uit 1923.
Het Imperial Hotel is een van de beste voorbeelden van Gesammtkunst. Frank Lloyd Wright ontwierp niet alleen het gebouw maar ook het interieur, inclusief meubels, serviesgoed, linnen, bestek etc. etc.
Het was een prachtige uitgelezen dag om door het parklandschap te wandelen, een hapje te eten en te genieten van het mooie natuurgebied waarin dit openluchtmuseum is gehuisvest. Wat in de herfst vooral opvalt is de geur van de kinmokusei, een oranje herfstbloeiend gewas uit de olijffamilie met een soms bijna bedwelmende geur. Toen ik ooit pas in Japan kwam, dacht ik altijd dat de geur kwam van een populair parfum of een overdreven gebruik van wasverzachter of waspoeder of iets dergelijks. Als ik het nu ruik word ik blij en ga ik op zoek naar de boom om er mijn neus diep in te steken.
